Spring naar inhoud

Wat is er eigenlijk leuk aan Stapelgekke-Dolle-Dwaze-Prijzen-Kermis-Dagen?

01/10/2011

De Jokeractie van Albert Heijn is gelukkig al weer even achter de rug, maar de marketingmedewerkers van Bijenkorf en V&D gunnen me geen moment rust. De laatste dagen heb ik het enorm druk met het  Prijzencircus en de Dolle Dwaze Dagen. Folders lezen en keuzes maken: zal ik het fleurige dekbedovertrek  kopen, de hapjespan met antiaanbaklaag of toch die diverse topjassen tegen stuntprijzen? Dat kan ik allemaal nog nét aan maar nu komt ook de gemeente Leiden nog met een actie: de kermis. Omdat honderden jaren geleden Leiden werd ontzet op 3 oktober, zijn er talloze kermisexploitanten uitgenodigd om de bevolking te trakteren op peperdure attracties. Mij is verteld dat er mensen zijn die het hele jaar sparen om vervolgens in een paar dagen een klein fortuin te verspelen, te verdrinken en te vereten. Een ritje in een rondzwaaiend ding, opgesloten in beugels, kost met gemak 10 euro, wat omgerekend een uurprijs van 600 euro betekent. Gelukkig hoef je geen uur in een draaiend apparaat te zitten, na die ene minuut ben je al misselijk genoeg. Eigenlijk vind ik niets leuk aan de kermis.

Behalve dan dit filmpje waarin Arjan Ederveen en Tosca Niterink op briljante wijze deze vreugdeloze geldsmijterij verbeelden:

Advertenties

Hollands Next Top Moddel

17/09/2011

Er zijn weinig mensen die zo weinig verstand hebben van modellen als ik. Misschien dat ik daarom met zoveel verwondering naar Hollands Next Top Moddel kijk. Hoe hard ik het ook probeer: ik begrijp niet veel van het programma. Het gaat er blijkbaar niet om wie het mooiste meisje is (wat welbeschouwd ook een belachelijke wedstrijd is) maar wie het beste moddel is. En daar komen heel andere kwaliteiten bij kijken. Zo is het belangrijk dat een topmoddel met te lange benen over een te lage tafel kan lopen alsof ze nodig naar de wc moet. Ze moet ook allerlei onnatuurlijke houdingen kunnen aannemen en onnatuurlijke blikken kunnen werpen. Vaardigheden die in het dagelijks leven niet van pas komen en zelfs afgeraden moeten worden.

Een aflevering bestaat uit een aantal elementen, die elk een batterij aan sponsors bedienen.

  • De Moddel Mansion wordt door – echt waar – 8 bedrijven gesponsord. Hier wonen de moddels tot het moment dat ze eruit gekieperd worden. Deze aflevering zien we een man die zich de vrijheid veroorlooft om in de kasten en laatjes van de bewoners te snuffelen terwijl ze op pad zijn. Normaal gesproken genoeg reden om eens een hartig woordje met diegene te spreken. “Wat zocht jij tussen mijn onderbroeken, vieze pervert!” Maar deze meneer komt ermee weg omdat hij de DESKUNDIGE is die onwaarschijnlijk goed het verschil tussen goede en foute kleding weet. Voor de duidelijkheid: hier ben ik het spoor al bijster.
  • De Kosie is een begrip in de moddelwereld. Als ik het goed heb, is het een variant op een sollicitatiegesprek met als belangrijk verschil dat het hier niet om spreken gaat. De belangrijke directeur van Touche moddels, die verantwoordelijk is voor de hoofdprijs, drukt iedereen op het hart dat  je echt op tijd moet komen: “Als je bij mij te laat komt ben ik al niet meer geïnteresseerd.  Voor jou 10 anderen.” Waarom hij het meisje dat te laat komt dan als winnaar uitroept is mij een raadsel.
  • De Sjoet is een vast onderdeel van het programma. In de loop der jaren heeft de creatieve redactie al heel wat nieuwe locaties moeten verzinnen. Want de kijkers raken natuurlijk verveeld als de  fotograaf elke week foto’s van de meisjes maakt in een studio met een wit achterdoek. Daarom wordt er flink gebrainstormd over nieuwe vormen en thema’s. Hoe meer emoties en angsten de sjoet genereert hoe beter. Vorig seizoen kregen de meisjes de opdracht om bijna te verdrinken terwijl ze met hun meest nonchalante blik in de camera moesten kijken. Aangezien veel mensen (en dus ook moddels) last hebben van hoogtevrees, werden ze deze week vastgebonden aan een molenwiek. Natuurlijk leverde dat veel paniek en gegil op. Leuk voor de kijkers!
  • De Metemefose (die ook wel metafose wordt genoemd) is ook een geheide tranentrekker. De deelnemers worden onder druk gezet om iets aan hun uiterlijk te laten veranderen. Het blijkt dat ze vooral erg gehecht zijn aan hun haren. Een meisje met haren zo lang als Rapunzel wordt bijgepunt en huilt tranen met tuiten. Gelukkig is het – net als in een sprookje – eind goed al goed want iedereen is blij met haar metemefose. Met veel dank aan alle producten van Max Factor en Wella die dit mogelijk hebben gemaakt.
  • Tot slot moet er volgens de televisiewet één deelnemer opkrassen. In de jury zien we een replica van Daphne Deckers die oplepelt welke prijzen de sponsors over hebben voor de winnares. Ze wordt geflankeerd door mensen die enorm gezegend zijn met meningen. Een vrouw met een toefje veren op haar hoofd en een man met een vuilniszakjasje aan weten haarfijn wat er wel en niet deugt aan de meisjes. Dit zijn de deskundigen die de broodnodige kennis in huis hebben om te beslissen wie Hollands Next Top Moddel gaat worden. Een zware taak waar ik niet jaloers op ben.

Voor de duidelijkheid: ik ben geen jaloers moddel en mijn blog wordt niet gesponsord door: Lancia Ypsilon, Wella, Max Factor, Touche moddels, Zalando schoenen, Brantano Fragrance, Oil of Olaz, Hästens en ook niet door vele, vele anderen.

Echte vrouwen

22/08/2011

Het menstype vrouw wordt gekenmerkt door een aantal objectieve criteria. Daaraan voldoe ik. Er bestaan ook allerlei andere, meer subjectieve, kenmerken waaraan je een typische vrouw kunt herkennen. Zo hebben veel vrouwen een man of vriend tot hun beschikking. Ze zijn in staat om hun huis prima op orde te houden en met smaakvolle meubels en woonaccessoires het ook nog eens gezellig in te richten. Ook is het voor de meeste vrouwen geen enkel probleem om de juiste kleren bij de juiste gelegenheid aan te trekken. Zonder dat er nog een knoop openstaat of een kraag naar binnen gevouwen is. Echte vrouwen hebben een potje dagcrème en een potje nachtcrème en weten deze op de juiste momenten op de juiste plekken te smeren.  Dat is de crème de la crème van de vrouwen. Daar hoor ik niet bij. Maar om nou te zeggen dat ik eronder gebukt ga, eigenlijk niet.

Ik ben heel gelukkig met mijn vriendin, mijn rommelige huis en zelfs met mijn a-hippe kleren. Maar die crème is een ander verhaal. Sinds jaar en dag veer ik op als Nivea een nieuw product lanceert om mijn huid stralender, elastieker, hydraterender of rimpelvrijer te maken.

Het geurende hinkeldoosje

Het begon ooit met het kleine metalen doosje zalf uit mijn jeugd. Waar je een prima hinkeldoosje van kon maken als het leeg was (ja, beste mensen, ik stam uit de tijd van het hoepelen en de bijbehorende hoepelrok). Toen heeft de geur van Nivea zich voorgoed in mijn geurgeheugen genesteld. Inmiddels ruiken de meeste producten van Nivea helemaal niet meer naar dat lekkere oude doosje maar ik schijn dat niet te kunnen onthouden. En dus schaf ik telkens als het laboratorium van Nivea weer iets nieuws heeft uitgevonden een tube, doos of flacon aan. Als de Niveamensen zeggen dat ik opknap van het James Bond-achtige ingrediënt Q10, dan geloof ik ze op hun blauwe doosje. En altijd valt het iets tegen. Bovendien vind ik het lastig dat hele smeren in te passen in mijn dagelijks bestaan. Die zalf plakt enorm dus moet ik een kwartier inwerktijd overbruggen voor ik mijn a-hippe kleren aan kan trekken.  Inmiddels heb dus ik een verzameling Niveaproducten  waar een drogisterij jaloers op zou zijn. Mijn huis is er in elk geval niet minder rommelig van geworden.

Jokers hamsteren

11/08/2011

Mijn favoriete supermarkt organiseert door het jaar heen verschillende acties om ons te belonen voor onze komst.  Zo kregen we jarenlang plaatjes van wildvreemde mannen in sporttenue cadeau. En toen we genoeg van die mannen hadden, kregen we plaatjes van wilde dieren die niet bij AH in het vleesvak liggen.

De hamsterweken komen zelfs meerdere malen per jaar voorbij. Een ludieke actie waarbij deze gezellige diertjes ons aansporen zoveel mogelijk te kopen. Zo verdwijnt de wat minder gezellige associatie met hamsteren geruisloos naar de achtergrond.

Afgelopen weken waren er weer de Jokers die mij gemeen toegrijnsden. Het is de bedoeling dat je het inlegvel uit de reclamefolder trekt en meeneemt naar de winkel. Daar kun je een fikse korting krijgen van soms wel 15%. Reken maar uit wat dat oplevert op een kuipje Blue Band van € 1,26! Ondanks dat miezerige voordeel (dat ik bij de Digros zonder enige extra inspanning krijg), blijft het jammer als bij de kassa weer eens blijkt dat de Jokers thuis zijn gebleven. Dit jaar was het nog eens extra moeilijk: je kon niet zo maar in het wilde weg plakken want er was maar 1 Joker die je vrijelijk mocht gebruiken. De andere Jokerstickers waren alleen bestemd voor bepaalde producten die Albert Heijn (in nauw overleg met de producenten) had uitgekozen. Ook moesten de bestickerde producten als eerste op de band geplaatst worden. Geen sinecure. Het vereist dus een ijzeren discipline om het Jokervoordeel tot op de laatste cent uit te nutten. Als eerste plak ik een briefje op de deur om me te helpen herinneren dat ik de Jokers meeneem. Voor de zekerheid stop ik de hele folder met de spelregels (ach, het is maar een spelletje) in mijn damestas. Vervolgens leg ik de producten die Albert Heijn zorgvuldig voor mij heeft geselecteerd in mijn wagentje, plak er de juiste Joker op en kies nog een willekeurig product waar ik de laatste joker voor inzet. Verder niets. Zo voorkom ik dat het onverhoopt op de lopende band nog fout gaat. Met een triomfantelijke Jokergrijns overhandig ik de caissière mijn bonuskaart, want zonder deze voordeelpas kan ik naar mijn Jokervoordeel fluiten. Zo heb ik de afgelopen weken € 5,34 bespaard op diverse producten die ik anders niet zou kopen.

Gelukkig is de Jokeractie weer voorbij en kan ik deze week, heel overzichtelijk, 2 komkommers kopen voor de prijs van 1!

Mijn leven als zangerES

12/07/2011

Na mijn carrière als detective (zie vorige blog) leek een loopbaan in de muziek een verstandige carrièreswitch. Ik was inmiddels een jaar of 10 en uit een kastplank zaagde ik een gitaar die ik met vingerverf beschilderde. Van mijn zakgeld kocht ik een setje snaren en bevestigde die met spijkers aan de plank. Tot mijn verrassing kon ik het resultaat bijna niet van echt  onderscheiden.

Van grijze DAS-klei boetseerde ik een microfoon die, met de kennis van nu, gemakkelijk voor een mannelijk lid kon worden aangezien. Met dat lid in mijn hand playbackte ik de sterren van de hemel. Mijn repertoire was zeer gevarieerd: op gedragen wijze vertolkte ik Cent mille chansons van Frida Boccara (een geheid succes bij mijn oma) en The Elephant Song van Kamal. Maar ook draaide ik mijn hand niet om voor de swingende jazz-standards van Rita Reijs met The Dutch Swing College band. Zelf had ik nog geen grammofoonplaten.

Mijn ontwikkeling stond gelukkig niet stil: ik kreeg een cassettedeck en nam de beste nummers uit de top-40 op met aan het begin en eind vaak nog een klein flardje Lex Harding of Ferry Maat. Zo kon ik op mijn (weer veilige) kamer uren aan mijn playbackcarrière werken.

Het onbetwiste hoogtepunt was de dag dat Nena op een steenworp van mijn huis zou optreden. Mies Bouwman presenteerde Telebingo vanuit de Schouwburg in Den Bosch en ik had gelezen dat Nena zou komen. Omdat het een live-uitzending was, bestond er naar mijn idee een grote kans dat Nena onverhoopt niet aanwezig zou kunnen zijn. Ze kon ziek worden of gewoonweg te laat uit Duitsland vertrekken, artiesten zijn immers onbetrouwbare sujetten. Daarom bereidde ik me grondig voor om standby te staan als invaller. Vele honderden malen oefende ik op de 99 Luftballons zodat de kijkers het verschil niet zouden merken. Uiteindelijk was Nena prachtig op tijd maar oei, wat scheelde het weinig!

Inmiddels heb ik dankzij deze blog ruim 8000 hits op mijn naam staan. Mij hoort u niet meer klagen!

EsDerrickse’s carrière

01/07/2011

Vroeger wilde ik een beroemd detective worden, niks bijzonders natuurlijk. Ik was een volstrekt normaal kind. Mijn carrière begon op 9-jarige leeftijd als een kloon van Purdey, de vrouw met het blonde helmkapsel uit de Wrekers. (Dankzij mijn feilloze speurinstinct weet ik dat als je de Wrekers niet kent, je een stuk jonger bent dan ik. Als u nu denkt aan Emma Peel dan bent u een stuk ouder). In geen enkel uiterlijk opzicht leek ik op deze Purdey, maar mijn speurkwaliteiten deden zeker niet voor haar onder. Samen met mijn beste vriendin richtten we een detectiveclub op: De halve veertien. Een zeer geheim genootschap waar alle 7 meisjes uit onze klas lid van waren. Helaas waren mijn vriendin en ik de enige actieve leden, de andere meisjes hadden waarschijnlijk geen diepe innerlijke drang om misdaden op te lossen. Wij daarentegen, vulden onze woensdagmiddagen met het achtervolgen van verdachte mensen. Daarbij hadden we het vooral voorzien op mannen met aktentassen. Natuurlijk was het ook van belang dat de man in kwestie een ‘onguur’ uiterlijk had, want zoals iedereen weet is dat een belangrijk kenmerk van een misdadiger. Gelukkig hadden wij er kijk op en zo hadden we het elke woensdagmiddag enorm druk met achtervolgingen. Op andere dagen hielden we ons bezig met bureauwerk: het ontwikkelen van geheimschrift en geheimtaal. We deden proefjes met citroenen en strijkijzers en lazen vakliteratuur van Enid Blyton: De Vijf en natuurlijk De Grote Zeven.

Dankzij al deze activiteiten was ik doodsbenauwd om ’s avonds naar bed te gaan. Het kostte me elke avond een hoop tijd om mijn kamer te controleren op verdachte elementen, zoals mannen die onder mijn bed konden liggen. Het werd daarom hoog tijd voor mijn eerste (en gelukkig niet mijn laatste) carrièreswitch. In het volgende blog zal ik schaamteloos onthullen wat de volgende stap in mijn loopbaan werd …

Mijn ING verificatie

10/06/2011

Sinds ik bij wijze van experiment mijn e-mailadres achterliet op een site waar mij een gratis I-phone werd beloofd, krijg ik veel vaker mail. Omdat ik het experiment geslaagd vond en er dus klaar mee was, heb ik me stuk voor stuk bij alle mailinglijsten met aantrekkelijke aanbiedingen afgemeld. Toch is er nog één bedrijf dat me vrijwel dagelijks de stuipen op het lijf jaagt: de ING. Eerst was het nog een klein probleem waar de ING mee kampte:

We zijn niet in staat momenteel uw account te activeren,we hebben namelijk onze online diensten aangepast, sorry voor het ongemak, maar voordat u verder kunt gaan moet u nu eerst uw “Mijn ING online bank rekening” opnieuw activeren om weer gebruik te kunnen maken van onze online dienst mijn ING.

Wel was het oppassen geblazen want: Als u Uw rekening niet opnieuw activeert kan uw rekening tijdelijk geblokkerd worden op initiatief van ING.

Een paar dagen later was het weer mis:

We ondervinden technische werkzaamheden op het Internet Banking Division van de ING bank. Het betreft de installatie van nieuwe beveiligingssoftware voor 2011. Met deze innovatie willen we het internet bankieren nog beter en veiliger gebruik, zodat u in de toekomst beter en vooral ZorgeNLoos kunt gebruik maken van al onze diensten. Voor deze installatie om succesvol te zijn moet je onderstaande link om uw gegevens te bevestigen door de toegang tot de onderstaande link.

Vooral dat ZorgeNloos stelde me gerust. Maar toch hield het niet op want een paar dagen later kreeg ik een behoorlijk alarmerend bericht. Gelukkig heeft de ING het hart op de goede plek en neemt deze betrouwbare bank de moeite om mij te waarschuwen voor frauduleuze praktijken. Ik schijn namelijk al heel lang een account te hebben dat niet geverifieerd is en als ik niet heel snel op een link druk wordt mijn account zelfs afgesloten. Daar gaan mijn zuurverdiende centen!

Geachte klant, Vervolg tot een toename van frauduleuze activiteiten, zijn wij vullen onze veiligheidsprocedures. U bent dus verplicht naar uw online account te beveiligen met ING Bank N.V online security.In om te beginnen. Volg de aangegeven referentie hieronder: [*Beveiligde Account*] Niet naar uw online account te beveiligen met ING Bank N.V. online security, zal leiden tot een schorsing van uw account.

Ai, vervolg tot een toename van frauduleuze activiteiten! Dat klinkt niet best. Arme ING die telkens maar weer al haar klanten moet informeren om erger te voorkomen. Wat een werk!

Mocht het allemaal toch mislopen met mijn rekening en ik niet op tijd op alle belangrijke linken heb gedrukt dan heb ik altijd nog Mrs Amin_El-kara achter de hand: een sympathieke 49 jaar oude mevrouw uit Tripoli die mij gevraagd heeft 45 miljoen US dollars in bewaring te nemen. Ze zoekt een honest person en is via een gezamenlijke vriend bij mij uitgekomen. In ruil voor mijn hulp krijg ik 15% van die 45 miljoen. Dat geld zal ik dan bij een andere bank onderbrengen.

%d bloggers liken dit: